لابیـرنت (از پشت یک سوم)

دست و پایی سپرده باشی به تیغ جراح و رَد و اثری مونده باشه از جای بخیه‌ها روی تَن و بدنت، حتماً تجربه کردی خارش‌های گاه و بیگاهی رو که حتی سال‌ها بعد از عمل جراحی، زیر اون بخیه‌ها یهویی جون می‌گیره. چنان می‌خاره که انگاری همین دیروز خوابیده بودی روی تختِ بیمارستان.

یادِ بعضی آدم‌ها و بعضی خاطراتِ با هم بودن، مثل همین خارش‌های زیر بخیه‌هاست. شاید ماه‌ و سالی گذشته باشه از رفتن و نبودنش ولی یه وقت‌هایی اونقدر زنده میشه و جوون می‌گیره توی روح و روانت که انگار همین دیروز خوابیده بودی کنارش.